Powerpointpresentatie van de lezing van Peter Tom Jones op de eerste Belgische World Ocean Day in Antwerpen (13 juni 2010).

"Vismatiging als onderdeel van de transitie naar duurzame voeding", Peter Tom Jones 

ABSTRACT - De milieu-impact van de totale wereldbevolking overschrijdt sinds midden jaren 1980 de draagkracht van de aarde. We zitten in het rood. Levenscyclusanalyses hebben aangetoond dat voeding, wonen, mobiliteit en toerisme samen verantwoordelijk zijn voor ongeveer 80% van de totale milieu-impact. Dat de ecologische voetafdruk van voeding zo'n groot aandeel vormt, heeft grotendeels te maken met de enorme impact van de mondiale veestapelsector. Deze inconvenient truth is de voorbije 2 jaar eindelijk beginnen doorsijpelen in het collectieve bewustzijn. Veel minder gekend is het feit dat de huidige en geprojecteerde visconsumptieniveaus eveneens structureel onduurzaam zijn en heel wat schade toebrengen aan milieu én mens. In functie van de broodnodige transitie naar duurzame voedingspatronen zullen vlees- én vismatiging essentiële elementen moeten zijn van een duurzaamheidstrategie.

Handboek wereldverbeteren (tekst: Maartje Somers, NRC Boeken, 28 mei 2010)

De schrijvers van dit fascinerende, zij het erg ‘handboekerig’ geschreven werk, een milieukundige en een antropologe, kunnen er kort over zijn: ons huidige economisch en bestuurlijk stelsel schiet hopeloos te kort, niet alleen ecologisch gezien, maar ook uit het oogpunt van rechtvaardigheid. Dat is geen ideologie, maar blijkt uit wetenschappelijk onderzoek: verduurzaming wordt tenietgedaan door een grotere CO2-uitstoot, de kloof tussen arm en rijk blijft maar groeien, en de natuur holt achteruit. Het verschil met andere, alarmistische of moraliserende boeken hierover is het unverfroren pragmatisme waarmee de auteurs de problemen vervolgens te lijf gaan en hun realisme. Ze benadrukken dat een ecologische economie ‘een hoge levensstandaard zal moeten combineren met een lage uitstoot’.