Peter Tom Jones

Vindt u ook niet dat de huidige verkiezingsdebatten op tv van een bedroevend laag niveau zijn? Idem dito voor de mainstreamkranten. Het enige debat lijkt te gaan over wie de grootste gaat zijn, en wie de premier mag leveren. Politiek wordt herleid tot een spelletje waar je moet kiezen tussen één van die drie 'tenoren'. Goed voor de ijdelheid van toppolitici, en allicht spannend voor wie van politiek graag een boksmatch of een schaakspel maakt. Maar (laten we wel wezen) futiele bespiegelingen in het licht van wat er op ons afkomt. De uitdagingen waar we vandaag voor staan zijn immers immens. Klimaat, armoede, samenleven in diversiteit. Stuk voor stuk moeilijke thema's waar zo snel mogelijk fundamentele keuzes moeten worden gemaakt. 

Neem nu het klimaat. Sinds de film van Al Gore staat dit thema prominent op de agenda. Het klimaat is hot. Anderzijds: als je kijkt naar hoe het klimaatdebat wordt gevoerd op tv en radio, dan is het huilen met de pet op. Het urgentiebesef over de problematiek, die zo wijdverbreid is binnen wetenschappelijke kamers, is compleet afwezig in de oppervlakkige, on-liner-debatcultuur van vandaag. Regelmatig hoor je zelfs nog 'toppolitici' beweren dat de wetenschappers het nog niet helemaal eens zijn over de menselijke oorzaak van het probleem of dat het allemaal niet zo'n vaart gaat lopen. We het thema een beetje volgt in de wetenschappelijke vakliteratuur (zie ook op deze site), weet dat deze discussies al lang voorbij zijn. Maar toch. Onze heren politici zijn nog altijd niet mee met de kwestie. Veel toppolitici behoren nog tot het kamp van de klimaatsceptici. Dat valt af te lezen uit hun campagnematige verwaarlozing van het onderwerp, het verengen van de klimaatproblematiek tot het al dan niet sluiten van kerncentrales, het zwijgen over de wereld buiten Vlaanderen in debatten, de lichtzinnigheid aangaande de 'oplossingen' voor dit probleem etc.

Om de klimaatproblematie echt te kunnen aanpakken, is er meer nodig dan hier en daar wat subsidies en her en der wat kleine ecologische correcties. Laten we daar eerlijk in zijn; het huidige economische model - gericht op maximalisatie van winst- en groeicijfers - voert ons recht naar de afgrond. We hebben daarom nood aan een fundamentele ecologische omslag naar een ander type economie, die opnieuw binnen de draagkracht van de aarde komt. Dit is niet evident maar het kan wel degelijk. Om dit te kunnen realiseren is er evenwel dringend behoefte aan meer politieke moed.

En sta me toe om nog enkele sleutelwoorden voor zo'n veranderingsproces aan te geven: nee, geen 'goed bestuur' of 'respect' maar coherentie, een mondiale visie en een langetermijnperspectief.