Peter Tom Jones

Een internationaal team van wetenschappers (Global Carbon Project) heeft in detail gekeken naar de recente evolutie van CO2 in de atmosfeer, het belangrijkste antropogene broeikasgas. De cijfers staan te lezen in een nieuwe paper in het Amerikaanse vakblad PNAS. In lijn met de bevindingen van GEO-4 (UNEP) is het nieuws niet bijster rooskleurig.

Een boomende wereldeconomie pompt in steeds sneller tempo meer CO2 in de lucht. De snelheid van de stijging (3.3% per jaar in de periode 2000-2006, ten opzichte van 1.3% per jaar in de jaren 90) is zelfs groter dan men eind jaren '90 in het meest pessimistische emissiescenario had geprojecteerd. Daarvoor zijn twee oorzaken: de hoger dan verwachte economische groei alsook een toename van de koolstofintensiteit van die groei. Wie zei er ook alweer dat economische groei goed is voor het milieu (cf. Kuznetscurven, zie ook discussie in het boek Terra Incognita)?

Nog verontrustender evenwel is dat de efficiëntie waarmee de koolstofsinks (oceanen en landoppervlakte) een deel van de door de mens uitgestoten CO2 terug abosorberen, tanende is. De evolutie is vooral zichtbaar sinds 2000. Dit impliceert dat de koolstofcyclus een groter dan (volgens de klimaatmodellen) verwachte positieve terugkoppeling levert in het klimaatsysteem: i.e. meer opwarming leidt tot nog meer broeikasgassen wat leidt tot een verdere opwarming. Met de woorden van het team in PNAS: "All of these changes characterize a carbon cycle that is generating stronger-than-expected and sooner-than-expected climate forcing."

De drie factoren samen - economische groei, hogere koolstofintensiteit en verzwakkende sinks - maken dat de huidige CO2-concentratie in de atmosfeer momenteel met bijna 2 deeltjes per miljoen aan het toenemen is. In 2006 bedroeg de CO2-concentratie reeds 381 ppm: de hoogste waarde in waarschijnlijk 20 miljoen jaar. De grens van 400 ppm CO2 lijkt niet meer veraf. Om gevaarlijke klimaatwijzigingen te voorkomen moet de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen (naast CO2 ook o.a. methaan en lachgas) tegen 2050 nochtans met 50 à 85% dalen. Voor landen als België gaat het over een daling van 80 à 90%.

Rest me nog één opmerking: hoe is deze ongelegen waarheid te rijmen met het getreuzel en geklungel van de oranje-blauwe regeringsonderhandelaars? Hun voorstel tot klimaatbeleid staat gewoonweg niet in verhouding met de urgentie van het probleem. Om een boeing 747 af te remmen heb je meer nodig dan enkele fietsremmen.

De paper in PNAS: Proc. Natl. Acad. Sci. USA, 10.1073/pnas.0702737104

De website van het Global Carbon Project: http://www.globalcarbonproject.org/