Peter Tom Jones

Interview verschenen in kwb-maandblad Raak, November 2009, 14-17). Tekst: Jozef Mampuys. 

Dertig jaar geleden was aandacht voor het milieu iets voor wereldvreemde, geitenwollensokken jongens en meisjes. Vandaag koesteren partijen, vakbonden en zelfs werkgevers het woordje groen in al hun programma’s en acties. Wat is er dan wel gebeurd in die voorbije dertig jaar met ons milieu dat het zo in het middelpunt van de belangstelling is komen te staan?

Met een hoofd vol vragen trokken we naar Peter Tom Jones en Vicky De Meyere, die vertrekkende vanuit de huidige ecologische crisis zopas een doordringend boek schreven over de noodzaak van maatschappelijke verandering.

De verkeerde r icht ing

Vicky: “De oorzaak voor die brede aandacht is eenvoudig. In de loop van de jaren tachtig overschreed de mondiale ecologische voetafdruk
(1) voor het eerst de draagkracht van de aarde. Vandaag zitten we al met een overschrijding van 30 tot 40%. We staan in het rood. De gevolgen
daarvan zijn niet langer verre toekomstprojecties maar zichtbare problemen nu. De klimaatwijzigingen zijn daarvan een zeer duidelijk voorbeeld.
Op sommige plaatsen in de wereld is er nu al een tekort aan water en voedsel, terwijl de biodiversiteit extreem snel achteruitgaat. Men kan
de problemen niet langer ontkennen. Men moet er op een of andere manier mee omgaan.”
Tom: “Maar de realiteit is wel dat veel van die aandacht slechts lippendienst is. Dat heeft veel te maken met een grote paradox: een economisch
systeem dat kost wat kost wil blijven groeien en anderzijds pleit voor duurzaamheid. Sommige economen wensen dat die twee met elkaar
verzoenbaar zouden zijn maar als je de harde feiten van de realiteit wetenschappelijk bekijkt, dan zijn er fundamentele tegenstellingen
tussen een eindeloze economische groei en de eindige draagkracht van de aarde. In een materieel gesloten systeem zoals de aarde kan je niet
oneindig blijven groeien. Het resultaat van die paradox is dat, ondanks alle aandacht voor het milieu, het steeds verder de verkeerde richting
blijft uitgaan. Je zou de aandacht voor duurzame ontwikkeling kunnen vergelijken met achteruitstappen in een trein die ondertussen steeds
sneller vooruitraast.”

Lees verder op de pdf van dit uitgebreide artikel in kwb-Raak. Download pdf hier