Peter Tom Jones

In een poging het debat rond de herdefiniëring van het begrip ‘welvaart’ aan te wakkeren, publiceerde de Britse Sustainable Development Commission (SDC) in maart 2009, in volle financieel-economische crisis, haar opzienbarende rapport Prosperity without growth? The transition to a sustainable economy. In deze bijdrage geven we overzicht van de belangrijkste stellingen in dit rapport. Vervolgens richten wij de schijnwerpers op de ecologische (on)mogelijkheid van aangehouden economische groei. We kaderen de discussie over ‘het dilemma van de groei’ in het ruimere transitieverhaal naar een sociaal rechtvaardige en ecologisch duurzame economie.1

‘Elke samenleving klampt zich vast aan een mythe. Onze mythe is die van de economische groei.’2 Met dit citaat steekt professor Tim Jackson van wal in het SDC-rapport Prosperity without growth? Het zet meteen de toon voor zijn beschrijving van de diepgaande systemische crisis waarin het westerse, groeigerichte ontwikkelingsmodel zich bevindt. De tekenen des tijds zijn nu overvloedig aanwezig en kunnen niet langer weggewuifd worden. Ze dwingen ons om op een andere manier na te denken over de fundamenten van een florerende economie, zoals ook helder verwoord werd door het VN-ontwikkelingsprogramma: ‘Het vertrekpunt voor actie en politiek leiderschap is de erkenning vanwege overheden dat zij worden geconfronteerd met wat de grootste bedreiging zou kunnen zijn die de mensheid ooit heeft gekend. Het hoofd bieden aan deze bedreiging stelt uitdagingen op vele niveaus. Misschien het meest fundamenteel van alles, is dat zij de manier waarop we denken over vooruitgang ter discussie stelt.’3