| "We hebben afval broodnodig als grondstof" (Visie, (67), 2011, p. 2-3) |
|
|
|
Grondstoffen worden hoe langer hoe schaarser. Niet alleen energie (zoals olie), maar ook metalen waaruit we al onze elektronica vervaardigen. Laptops, gsm’s, die gouden ring voor je geliefde: ze dreigen onbetaalbaar te worden door de schaarste aan grondstoffen. De oplossing ligt voor het grijpen; leve de kringloopeconomie! Binnenkort koop je een laptop of een gsm gemaakt uit afval.
“Dat we spaarzaam moeten omspringen met onze energie, daar is iedereen zich ondertussen van bewust. Ondertussen duikt een ander, minstens even groot probleem op: de schaarste aan materialen om al onze elektronica te kunnen bouwen": dat zegt milieuwetenschapper Peter Tom Jones (K.U.Leuven).
Gsm’s, laptops, elektrische wagens, windmolens en zonnepanelen vereisen zeldzame grondstoffen zoals bijvoorbeeld zeldzame aardmetalen, lithium of indium. In Europa hebben we nauwelijks voorraden van die metalen. Wij moeten die massaal invoeren, terwijl ze voortdurend in prijs stijgen.” Dat is geen science fiction. KULeuven richtte samen met de bedrijfswereld CR3 op, een samenwerkingsverband om hergebruik van materialen mogelijk te maken. “Met bedrijven als Umicore en Groep Machiels staat België hierin aan de wereldtop.”
Umicore heeft bijvoorbeeld recent een installatie opgestart om elektronische apparaten (laptops, gsm’s) uit elkaar te halen, die materialen te smelten en te scheiden en ze daarna te hergebruiken. Urban mining heet dat: stadsmijnbouw. Binnenkort kun je dus een laptop kopen die (bijna) volledig gemaakt is uit gerecycleerd materiaal. Of een gouden ring uit hergebruikt goud. Die stadsmijnbouw vermindert onze behoefte aan Een ander, bekend voorbeeld: aluminium gemaakt uit schroot veroorzaakt 95 % minder CO2-uitstoot in vergelijking met de klassieke productie, uit bauxieterts.”
Afval wordt cementvervanger Er is nog meer afval dat we als grondstof kunnen gebruiken. Fabrieken produceren niet alleen producten, ze hebben meestal ook bijproducten die ze vroeger en nu soms nog steeds moeten storten. Dat moet veranderen. Kijk naar de staalproductie: 1 ton staal geeft 250 kilogram bijproduct. Een bedrijf als ArcelorMittal in Gent produceert met een groot deel van dat bijproduct een hoogwaardige cementvervanger, met veel minder energie en CO2-uitstoot.
Alsof dat nog niet genoeg is, kunnen we ook nog onze vele afvalstorten gaan gebruiken als materiaal- en energiemijnen, Enhanced Landf ill Mining met een moeilijk woord. In Houthalen-Helchteren loopt nu een proefproject met Groep Machiels, K.U.Leuven, VITO en UHasselt op een stortplaats van 16 miljoen ton afval. Het resultaat is een kringloopeconomie. “Een economie waarbij we de afvalstroom omkeren en afval zelf als grondstof gebruiken. Het is goedkoper, goed voor het milieu en het zou veel jobs kunnen opleveren, zowel voor hoog- als laaggeschoolden. Het project in Houthalen alleen al zou 800 stabiele jobs creëren. Afval recycleren doe je per definitie in de buurt van waar dat afval zich bevindt. Het is geen industrie die je zomaar delokaliseert.”
Meer info op Peter Heirman |
| < Vorige | Volgende > |
|---|
 |
| Peter Tom Jones is burgerlijk ingenieur Milieukunde, doctor in de
Toegepaste Wetenschappen en werkzaam als Onderzoeksmanager (IOF) aan de
K.U.Leuven, met specialisatie in industriële ecologie. Hij is één van de
15 pioniers van Plan C, de Vlaamse transitie-arena voor een duurzaam
materialenbeheer én van Terra Reversa, de Vlaamse denktank voor
ecologische economie. Als ‘geëngageerd wetenschapper’ publiceerde hij
talloze artikels, boekartikels en opiniestukken omtrent thema's als
klimaat, transities, industriële ecologie en ecologische economie. Hij
is co-auteur van o.a. Terra Incognita (Ginkgo, Gent, 2006), Het
Klimaatboek (Berchem, 2007), Klimaatcrisis (Antwerpen,
2009) en Terra Reversa (Berchem/Utrecht, 2009). Lees Meer... |