Peter Tom Jones

Afgelopen zaterdag nam ik deel aan het slotdebat van het internationaal seminarie rond ecologie (11/2, VLEKHO). De andere sprekeres waren Wolfgang Sachs, Reinhard Loske en Tomas Wijns. Het was een interessant debat waarin werd gediscussieerd over hoe de ideeën van de ecologische economie en de politieke ecologie vertaald kunnen worden naar de politiek en het dagdagelijkse leven. Het seminarie ging niet onopgemerkt voorbij in de pers. Hieronder kan u enkele persartikels lezen, evenals de eindspeech van Vera Dua.

Keywords: ecologie, klimaat, Kyoto, sociaal 

(Jones in debat met Wijns, Sachs en Loske) 

,,Radicale keuzes in plaats van goed bestuur'' (in De Standaard)

 Groen! pleit voor radicale keuzes, langetermijndenken en een grensoverschrijdende aanpak.

BRUSSEL (belga, ds).

Volgens de Vlaamse groenen moeten er radicale keuzes worden gemaakt om de ecologische uitdagingen het hoofd te bieden. ,,Met het goed bestuur van Vlaams minister-president Yves Leterme (CD&V) komen we er niet'', benadrukte voorzitster Vera Dua zaterdag. Met de studiedag ,,21ste eeuw, eeuw van de ecologie'' wilde Dua ,,een inhoudelijke fond leggen'' in de aanloop naar de verkiezingscampagne.

Tomas Wyns, klimaatexpert van de Vlaamse milieuadministratie, verklaarde dat de uitstoot van broeikasgassen ondanks de kernuitstap tegen 2050 met 70 procent kan dalen.

Groen! ziet de ecologische uitdaging op drie niveaus. Eerst is er de culturele en morele dimensie. Het betekent dat we ons niet mogen blindstaren op een economische groei die leidt tot een overbevraging van de planeet. Daarnaast is er een technologische en maatschappelijke dimensie. In plaats van ,,business as usual'' moeten we overschakelen naar creativiteit en innovatie. Ten slotte is er ook een politieke dimensie. En daar is ambitie nodig, meent Dua. ,,Een politiek systeem dat vooral steunt op kortetermijnbelangen en haalbare compromissen waarbij men niemand voor het hoofd wil stoten, is niet aangepast aan het soort uitdagingen waar we voor staan'', klonk het.

Volgens de groenen is ,,het enige realistische antwoord een beleid gebaseerd op radicale oplossingen. Dat is helemaal iets anders dan wat politici als Leterme vandaag verstaan onder goed bestuur'', aldus de Groen!-voorzitster.

Terugblikkend op dertig jaar groene partijen, spaarde Dua de zelfkritiek niet. ,,Er zijn de ervaringen met deelname aan de macht. Laat ons eerlijk zijn: soms was dat een veredelde vorm van growing up in public' met als gevolg dat een soort groene voorzichtigheid te veel kwam bovendrijven.''

Met alle aandacht rond ecologie en klimaatopwarming breekt er evenwel een ,,ecologisch moment van de waarheid aan. Het is goed dat we onszelf als groene politici eens flink wakker schudden'', besloot Dua. ,,We moeten mensen niet tonen hoe het anders moet, maar hoe het anders kan.''

***

 (Vera Dua slotspeech & Wolfgang Sachs)

Groen! wil 'ecologisch moment van de waarheid' grijpen (in De Morgen)

Vera Dua: 'Het enige realistische antwoord is een beleid gebaseerd op radicale oplossingen'

BRUSSEL l Dankzij de toenemende aandacht voor de klimaatverandering is volgens Groen!-voorzitter Vera Dua "het ecologische moment van de waarheid aangebroken". Op een internationaal seminarie stonden de groenen dit weekend nog even stil bij hun "inhoudelijke fond", alvorens "in de jachtige realiteit van de verkiezingscampagne te stappen". Dua stelde in haar slotspeech de politieke ambities op scherp: "Een politiek systeem dat steunt op kortetermijnbelangen en 'haalbare' compromissen, waarbij men toch maar niemand voor het hoofd wil stoten, is niet aangepast aan het soort uitdagingen waar we voor staan. Het enige realistische antwoord is een beleid gebaseerd op radicale oplossingen. Dat is helemaal iets anders dan wat politici als Leterme vandaag verstaan onder 'goed bestuur'."

Terugblikkend op dertig jaar groene partijen spaart Dua de zelfkritiek niet. "Er zijn de ervaringen met deelname aan de macht. Laat ons eerlijk zijn: soms was het een veredelde vorm van growing up in public, met als gevolg dat er veel te snel weer een soort groene voorzichtigheid kwam bovendrijven." Dat moet maar eens veranderen, vindt Dua. In navolging van Reinhard Loske, parlementslid voor de Duitse groenen en een van de gastsprekers op het seminarie, pleit ze voor een radicale aanpak. "We moeten keihard vechten voor een werkelijk ecologische politiek." (GoV)

Slotspeech Vera Dua, Internationaal Seminarie 10 maart 2007

Beste vrienden,

Ik zou willen beginnen met alle sprekers van vandaag te bedanken: ik vond het een zeer boeiende en interessante namiddag over de essentie van een toekomstgerichte ecologische politiek. Ik denk dat het zeer goed is dat we als partij nog eens een goede inhoudelijke “fond” leggen vooraleer we terug in de jachtige realiteit van een verkiezingscampagne stappen.

De sprekers gaven ons niet alleen belangrijke informatie maar ook goede argumenten voor het debat over de noodzakelijke ecologische omslag waar we als samenleving voor staan.

We kunnen inderdaad de ecologische uitdaging op drie niveaus zien.

• Ten eerste is er een culturele en morele dimensie. De manier waarop we het begrip ‘welvaart’ interpreteren, de manier hoe onze consumptiemaatschappij is georganiseerd, het feit dat vooruitgang al te vaak enkel wordt gezien als ‘groei’ in de materiële zin, dit zijn zaken die gaan over de essentie van ons samenlevingsmodel. Dat dit samenlevingsmodel momenteel leidt tot een structurele overbevraging van de planeet is een moreel probleem, en dient vanuit een grote morele bekommernis beantwoord te worden.

• Ten tweede is er een technologische en maatschappelijke dimensie. Naarmate we meer weten over de ernst van de ecologische uitdagingen, beginnen we ook te beseffen wat dit betekent voor de manier waarop we onze maatschappij organiseren. We weten ondertussen dat we er met een ‘business as usual’-houding niet zullen komen. Maar het besef van wat er ons te wachten staat als we nu niet handelen, betekent ook een enorme uitdaging op het creatieve en innovatieve vlak en daarin zitten ontzettend veel mogelijkheden (o.a. ook op het vlak van tewerkstelling)

• Ten derde is er een politieke dimensie. Een politiek systeem dat vooral steunt op kortetermijnbelangen en ‘haalbare’ compromissen waarbij men toch maar niemand voor het hoofd wil stoten is niet aangepast aan het soort uitdagingen waar we voor staan. We hebben nood aan een totaal ander ambitieniveau. Dit kan nog het best vertaald worden in: “het enige realistische antwoord is een beleid gebaseerd op radicale oplossingen” en dat is helemaal iets anders dat wat politici als Leterme vandaag verstaan onder ‘goed bestuur’.

De vraag die politici zich telkens zouden moeten stellen is: hoe zullen onze kleinkinderen terugkijken naar de keuzes die wij vandaag maken? En het is juist omdat deze focus in de gangbare politiek ontbrak, dat groene partijen zijn ontstaan.
De Groenen stelden immers de vragen die velen liever niet wilden horen.

Het is ongeveer 30 jaar dat groene partijen actief zijn in Europa. We hebben aan de ene kant enorm veel bereikt. Laten we dat niet vergeten. Als we kijken naar de eerste generatie milieuproblemen, dan was het juist onder druk van groene partijen dat deze de voorbije decennia vrij succesvol werden aangepakt.
Maar aan de andere kant doet het ook pijn te merken dat veel dingen waarvan we hoopten dat ze nooit waarheid zouden worden, nu de dagelijkse werkelijkheid zijn voor de huidige generaties. Er is dus nog ontzettend veel werk aan de winkel.

De groene partijen hebben een zeer verscheiden parcours afgelegd. Er zijn de ervaringen met deelname aan de macht: laat ons eerlijk zijn, soms was dit een veredelde vorm van ‘growing up in public’ met als gevolg dat een soort groene voorzichtigheid te veel kwam bovendrijven. Zeker in de huidige context is dit niet aangewezen, want er is inderdaad een verandering in de publieke perceptie rond ‘ecologie’. Soms moet je wachten op het juiste moment om ineens een grote stap voorwaarts te zetten. En net nu het ecologisch moment van de waarheid aanbreekt, is het dus goed dat we onszelf als groene politici eens flink wakker schudden.

En de drie sprekers van vandaag gaven ons in dat verband heel wat stof tot nadenken.

• Het verhaal van Wolfgang Sachs blijft erg sterk en zijn ideeën hebben een grote invloed gehad op de onze. Wat hij vooral wil duidelijk maken is hoezeer ecologie over rechtvaardigheid gaat. Ecologie is geen afgeleid probleem. Het tegendeel is waar. Onze ecologische gulzigheid in vraag stellen is dus in de eerste plaats een sociale vraag. En komen tot een levenswijze die minder zwaar weegt op de planeet is in mondiaal perspectief een daad van sociale rechtvaardigheid. De klimaatverandering is een keiharde realiteit voor miljoenen mensen die rechtstreeks in hun overleven bedreigd worden en de uitweg ligt in een nieuwe mondiale ethiek

• Tomas Wyns heeft de contouren geschetst van de transitie naar een koolstofarme samenleving. Zijn verhaal ondersteunt wat wij eerder al zegden. Welke waarheid is er werkelijk ‘inconvenient’? De waarheid dat het wél mogelijk is om tot een koolstofarme samenleving te komen. Maar dat kan alleen als we in een totaal ander kader gaan denken over maatschappelijke verandering en over de ‘haalbaarheid’ van maatregelen. We kunnen inderdaad de transitie naar een koolstofarme samenleving maken, maar dan moeten we wel nu kiezen voor een ecologische omslag.

• Het verhaal van Reinhard Loske sluit perfect aan bij het traject dat wij als Groen! de voorbije maanden hebben doorlopen. Ik heb sterk de indruk dat de tekst van Loske waarin hij pleit voor een nieuw en radicaal ‘realisme’ in de politiek voor ons en voor andere groene partijen op het juiste moment kwam. Loske wees ons terecht op een zekere pleinvrees die bij groene partijen was ontstaan na zoveel jaren politieke praktijk en na de diverse deelnames aan het beleid. Een gezonde kritiek en een grondige analyse blijven nodig om net nu te kunnen doen waar groene partijen ooit voor ontstaan zijn: pleiten voor een structurele wijziging in de maatschappelijke patronen die leiden tot sociale onrechtvaardigheid en uitputting van mens en planeet.

Veel stof tot nadenken dus, en vooral ook daardoor veel positieve energie voor ons als ecologisten om dat te doen wat we moeten doen: keihard vechten voor een werkelijk ecologische politiek.

Dat is het beste antwoord dat we binnen twintig jaar aan onze kleinkinderen zullen kunnen geven. Het is het beste alternatief voor alle vormen van ecocynisme en politieke berekening op korte termijn.
Het is de reden van ons bestaan als ecologische partij en het is de essentie van het ecologisme.
Dus, nogmaals bedankt aan iedereen die meegewerkt heeft aan deze inhoudelijke studiedag, en dat geldt in de eerste plaats voorJan Mertens en de andere medewerkers van de politieke cel.
Nogmaals hartelijk dank aan de sprekers.
En uiteraard ook veel dank voor jullie aanwezigheid, ik hoop dat iedereen genoeg inhoudelijke punch heeft meegekregen om voluit voor ons groen project te gaan in de komende maanden.
Nog veel succes en bedankt!

Vera Dua